Boek Nederlands

Ik wilde je iets moois vertellen

Ingmar Heytze (auteur)

Ik wilde je iets moois vertellen

Ingmar Heytze (auteur)
Ik wilde je iets moois vertellen, niet over het donker
waar we heen gaan, hoe de wereld stopt
met draaien, vlam vat, valt –

ik wilde je iets goeds vertellen,
over hoe jij groter wordt en mooier,
dat ik doodga van geluk om jouw bestaan.

Ik wilde je iets moois vertellen maar je slaapt.

’s Avonds, als zijn gezin slaapt, trekt een dichter z
Titel
Ik wilde je iets moois vertellen
Auteur
Ingmar Heytze 1970-
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Podium, 2019
46 p.
ISBN
9789057599323 (paperback)

Besprekingen

(G)een remedie tegen de dood

Ingmar Heytze gaat opnieuw de strijd aan met het einde. In Ik wilde je iets moois vertellen publiceert hij gedichten die het verdienen klassiek te worden.

In Elders in de wereld, een bundel van Ingmar Heytze uit 2008, staan de volgende regels: 'Ik merk dat ik nog steeds op zoek ben/ naar een remedie tegen de dood (…).' Tien jaar later, in Ik wilde je iets moois vertellen, bevindt die verzuchting zich nog steeds op het voorplan. Maar misschien is er toch iets veranderd. Het lijkt er in het gedicht met de aanspreking 'Dood,' op dat de zeis van Magere Hein 'botter en botter' wordt. Het gedicht eindigt assertief: 'Nu stellen we je nog remise voor./ Neem haar aan voordat we je voorgoed verslaan.' Nog steeds wil Heytze de dood klein krijgen. Maar hoe zeker is de dichter van zijn bewering? Misschien is die enkel ironisch of een vorm van blufpoker. Want geen van de overige gedichten in de bundel getuigt van triomfalisme. Integendeel, wat overheerst is de gedachte aan het verlies. Zo ook in het gedicht 'De bal in de wolken', dat begint met: 'Op een dag besefte ik opeens dat ik zou gaan verliezen.' En dat eindigt met een weerlegging: 'E…Lees verder

Heytze (1970) in het slotgedicht: 'Ik wilde je iets moois vertellen maar je slaapt.' De dichter trekt zich terug op zolder met uitzicht op een kerkhofmuur, 'om te reiken’ naar wat verstand te boven gaat. Citaat: 'En God zei: Het zou goed zijn als er licht was' (Genesis). In de Verantwoording: 'Dank aan de [tien] meelezers’. De 37 vaak prozaïsche gedichten staan onder andere in het teken van slaap, dood, (ironische) weltschmerz, vader- en dichterschap. Ook (vrije) vertalingen van gedichten van Billy Collins, Robin Robertson, David Attenborough. En een viertal In memoriams voor Menno Wigman, E. Jurriëns, overleden moeder van singer-songwriter Leine, inclusief een hommage aan Rogi Wieg. Met nieuwe versies van elders gepubliceerde gedichten en met onder andere ontleningen aan/citaten van/inspiratie uit: een Remco Campert-docu, strofe van Achterberg, verslag van uitgeprocedeerde dertienjarige asielzoeker, kunstwerk van Wim T. Schippers, mensenfoetussen met zware afwijkingen, nummer van Do…Lees verder

De dichter gaat verliezen

Janita Monna schrijft wekelijks over poëzie voor Trouw.

Ingmar Heytze heeft iets met auto's. Er rijden er in ieder geval heel wat rond in zijn nieuwe dichtbundel 'Ik wilde je iets moois vertellen'. En wat is zo'n auto, zeker als die van Duitse makelij is, anders dan het paradijs? Daar rijdt ie voorbij, meteen op de openingspagina, Adam en Eva om beurten achter het stuur. Een duidelijk doel heeft de reis niet. Ze rijden gewoon wat, stappen af en toe even uit, maken een ommetje en gaan dan weer verder.

Maar bij een paradijs hoort een verboden vrucht en in een auto is dat geen appel maar een knop. Drukken mag niet, waarschuwt God vanaf de achterbank. Eva drukt toch en zie: "het ingebouwde navigatiescherm komt / tot leven". Ineens worden richting, reistijd en einddoel bekend. Ineens is het onbezorgde dwalen veranderd in een reis met bestemming.

Een typisch Heytzegedicht, zou je kunnen zeggen. Heldere regels, soepel ritme, originele maar ook toegankelij- ke beeldspraak, een grap en daarachter verborgen iets dat knaagt of schuur…Lees verder